Ben Hırvatistan’dayken

Birinci Bölüm: Nerden Çıktı Bu Hırvatistan İşi!?

“Bir rejisör arkadaşım Hırvatistan’da çekecekleri bir televizyon programı için İngilizce konuşabilen, 35 yaşından büyük ve bıyıklı bir Türk arıyor!” diye yazıyordu Berlin’den tanışık olduğum, genç ve gelecek vaadeden rejisör arkadaşım Oytun’un Facebook statüsünde. Yüzümde bir gülümsemeyle “Yorum yaz” butonuna tıkladım ve “Sanırım beni tarif ediyorsun” diye yazdım. Aslında merak etmiyor değildim ama bir şey de çıkacağını sanmıyordum. Ardından Oytun’dan gelen mesaj, bunun oldukça somut bir iş olduğu söylüyordu ve Hırvatistan’da kontak kurmam gereken kişinin adres bilgilerini içeriyordu.

Araya giren işlerden ve biraz da ağırdan almam nedeniyle bahse konu kişiye uzun zaman yazmadım. Ancak bir şekilde tekrar karşıma çıkan e-maili görünce yazmaya karar verdim. Aslında zamanın geçtiğini ve bu nedenle olumlu cevap gelmeyeceğini düşünürken bir de baktım cevap posta kutumda duruyor. Kullanılan dilden başka adayların da olduğu belliydi, ancak gönderdiğim mesaj ve özgeçmişimden etkilendikleri anlaşılıyordu. Cevap verdim ve halen ilgili olduğumu bildirdim. Böylece uzun bir mesajlaşma süreci başladı. Her emailde bana yeni bir soru soruluyor, bir form doldurmam veya bir ankete cevap vermem isteniyordu. Sorular başlangıçta çok garipti. Örneğin esprili ve eğlenceli bir insan mıydım? Gerçekten bir bıyığım var mıydı? Bu soruların bir insanı seçmek için sorulabilecek türden sorular olmadığını insan hemen fark eder. Bir email mesajında insan karakterini nasıl ortaya koyabilir? Bıyığı olmak bir meziyet midir? Arzu eden, köse olmayan ve yaşı da müsaade eden her erkek bıyık bırakabilir; bundan fazla bir şey yapmasına gerek kalmaz. İşte bu sorular, beni eğlendirmekle birlikte, aslında nasıl bir televizyon programına başvurduğum konusunda beni biraz da endişelendirmiyor değildi. Ancak, benimle RTL-Hırvatistan adına yazışan Vedrana ile Facebook arkadaşı olduktan ve telefonla konuştuktan sonra ve biraz da maceraya istekli yapımdan dolayı süreci devam ettirdim.

Facebook’taki resimlerimden tut ardı ardına sordukları sorular ile hakkımda epeyce bilgi sahibi oldular. Resimlerim arasında okçuluk kursuma ait olanları da görünce, eğer seçilirsem, Hırvatistan’a gelirken yanımda okçuluk malzemelerini de getirmemi istediler. Sordukları sorular arasında Hırvat hanımlar hakkında ne düşündüğüm de vardı. Kafalarındaki Türk erkeği imajı herhalde kadınlara düşkünlüğü de içeriyordu. Ben de düşündüğüm şekilde yanıtladım.

Soru: Üç kelime ile kendinizi nasıl tanımlarsınız. Bir Hırvat erkek veya güzel bir Hırvat bayan karşısında hangi kelimeleri kullanırsınız?

Yanıtım: Kendimi arkadaşça davranan, ulaşılabilir ve sosyal bir insan olarak tanımlarım. Bayan olsun erkek olsun aynı kelimeleri kullanırım.

Soru: Hangi meslek dalında kendinizi denemek istersiniz? Striptizci, orkestra şefi veya hayvan terbiyecisi?

Yanıtım: Hayvan terbiyecisi.

Soru: Hırvatistan’da olur da parasız kalırsanız nasıl para temin edersiniz?

Yanıtım: İngilizce veya Almancamı kullanacak bir iş bulmaya çalışırım, şansımı turizm sektöründe denerim, mesela turlar için bilet satarım. Veya garson, barmen ya da kulüp organizatörü olarak çalışmayı deneyebilirim.

Soru: Hırvatistan’da, hiç bir başka dil kullanmadan ve kimliğiniz olmadan, Hırvatlara nereden geldiğinizi nasıl anlatırsınız?

Yanıtım: Heralde Türk kelimesinin akla gelebilecek tüm formlarını kullanarak: Turki, Turku, Turco, Turcska, Turkski, Turcoman, Turkichky, Turkis, Turkisky vs. Eminim bunlardan bir tanesi Türk olduğumu anlamalarını sağlar.

Türk erkeklerinin yurtdışında gösterdikleri, adı çıkmış performansları nedeniyle geldiğini tahmin ettiğim bu tür sorular nedeniyle, eğer seçilirsem, daha ilginç sorular için hazır olmam gerektiğini anladım. Hatta bunun bana verilmiş tarihi bir görev olduğunu bile, tebessüm ederek, düşünmeye başladım.

Devam edecek...

İkinci Bölüm: TV Programı Hakkındaki Şüphelerim