Sihirli kelime: Birliktelik
Birliktelik
Insanlar arasinda ayriliklar vurgulanmaya basladigi zaman dagilma da baslamis demektir . Ancak ve ancak insanlarin gecmiste birlikte yasamisliklari , ortak yonleri on planda olursa , birlesme egilimi dogar . Bu egilim ve birliktelikten duyulan haz bazen o dereceye varir ki , irk , din , dil , etnik koken ve hatta zenginlik / fakirlik gibi cok onemli görünen ayrimlar dahi goze gorunmez olur . Genellikle beraber cekilen sikintilar insanlari bir araya getirir . Kenetlenmis insanlar o kisilerdir ki , onlar gecmisteki buyuk savaslari , varolma mucadelelerini , en agir sikintilari ve yokluklari birlikte yasamislardir .
Bu tespitler , iki insan bir araya geldi mi dogruluklarini her zaman kanitlar . O nedenle , aile , cemaat , cemiyet , millet gibi insanlarin bir araya gelerek olusturduklari gruplar , ortak yonler vurgulandigi olcude ve vurgulandigi surece varliklarini devam ettirebilirler .
Bu birliktelikler icinde , insanlik dedigimiz yapi ise , butun diger baglilik ve birlikteliklerin hiyerarsik olarak ustunde olan ve butun alt kimliklerin icinde eriyecegi bir potadir . Ancak , beraberlik bir ideoloji seklinde ortaya konuldugu zaman sorunlar ortaya cikar . Cunku birliktelik duygusu insanlar arasinda zamanla olusan , oldukca yavas, fakat yavas oldugu kararli bir surectir . Bu niteligi itibariyle , bir organizmanin gelisme surecine benzetilebilir . Nasil kendine uygun bir ortam bulan herhangi (basit veya karmasik yapili) bir organizma gelisip serpilirse , birliktelik de oyle olacaktir . Gelisme , serpilme olanagi bulunmaz ise veya surece disaridan gelen etkiler veya mudahaleler nedeniyle birliktelik olu dogabilir veya gun gelir, solabilir . Bir diger ihtimal de , kendi icinde kendisine yabanci organizmalar (mikroplar , yaban otlari gibi) tureyebilir , onun enerjisine ortak olur ve bitkisel hayata girmesine ve hatta olumune sebep olur .
En az iki insanin bir araya gelmesinden bahsettik , ancak aslinda , birliktelik duygusu insanin kendi icinde yeserir . Insan kendisi ile beraber yasabiliyorsa , baska insanlar ile de yasar . Insan yalniz kaldiginda kendisine tahammul gosterebiliyorsa , diger insanlara karsi da toleransli olur . Insan kendi icinde , kendi “ben”leri arasinda ve bu "ben"lerin her birisi icin dengeli gelisme , serpilme imkanlari yaratabildigi, diger bir deyisle, bu elemanlardan hicbirinin digerinin aleyhine hastalikli buyumeler göstermeyecegi bir birlik ve beraberligi sagladigi olcude – gercekten – mutlu bir yasama kavusacaktir ; aynen , kendini olusturan unsurlar arasinda biri digerinin alanina tecavuz etmeyen , gelisme olanaklarini sekteye ugratmayan bir birliktelik insa edebilmis topluluklar/toplumlar gibi …
Comments
Post a Comment